Monitor Pacjenta

Hormonoterapia

Hormonoterapia oparta jest na zmianie środowiska hormonalnego, co ma wpływ na zahamowanie wzrostu nowotworów hormonozależnych. Hormonoterapię stosuje się w przypadku wystąpieniu raka: piersi, trzonu macicy, gruczołu krokowego, jajnika, tarczycy, szyjki macicy oraz niektórych nowotworów kości. Typowe hormonalne leczenie przeciwnowotworowe wykorzystuje jeden z następujących mechanizmów: ablacyjny, addytywny, antagonistyczny lub konkurencyjny. Mechanizmy te prowadzą do zmniejszenia wytwarzania hormonów płciowych albo też ograniczają ich działania na komórki docelowe. Chemioterapia jest metodą leczenia nowotworów, gdzie wykorzystuje się syntetyczne związki chemiczne w celu leczenia chorób wywołanych zarówno przez drobnoustroje i pasożyty, jak i w przypadku chorób nowotworowych. W chemioterapii drobnoustrojów stosuje się następujące chemioterapeutyki: syntetyczne antybiotyki, chinolony, pochodne nitrofuranu, pochodne nitroimidazolu oraz sulfonamidy. Z kolei w chemioterapii chorób nowotworowych używa się cytostatyków. Onkologia ogólnie jest działem medycyny zajmującym się schorzeniami nowotworowymi, jak również ich rozpoznawaniem oraz leczeniem. Strabologia jest taką dziedziną medycyny, która zajmuje się diagnostyką, jak również leczeniem zeza. Okulistyka sama w sobie zajmuje się budową, czynnościami, rozpoznawaniem schorzeń oraz leczeniem oczu. Z kolei neurologia jest dziedziną medycyny, która zajmuje się schorzeniami obwodowego układu nerwowego oraz ośrodkowego układu nerwowego.

Podobne artykuły

Dyspareunia
Dyspareunia stanowi dysfunkcję seksualną, która objawia się odczuwaniem bólu podczas stosunku. Przyczyny takiej dyspareuni u kobiet mogą być następujące: stany zapalne w obrębie narządów płciowych lub miednicy małej, po zabiegach operacyjnych w obrębie dróg rodnych lub po porodzie, brak nawilżenia pochwy na przykład w stanie postmenopauzalnym, brak nawilżenia pochwy spowodowany przyjmowaniem niektórych leków w przebiegu chorób ogólnoustrojowych, problemy z nawilżeniem pochwy związane z nadmiernym wysiłkiem fizycznym, brak nawilżenia pochwy po chemioterapii, wulwodynia, czyli zaburzenie polegające na powtarzającym się bólu lub dyskomforcie, który charakteryzuje się uczuciem palenia, kłucia czy też podrażnienia w genitaliach żeńskich w przypadkach, kiedy nie występuje żadna infekcja, szablowate spojenie łonowe oraz przyczyny psychiczne. U mężczyzn z kolei przyczynami dyspareuni mogą być: wady w obrębie prącia albo stany zapalne w obrębie narządów płciowych. Pochwica jest taką dysfunkcję seksualną, która polega na niezależnym od woli skurczu mięśni wokół wejścia do pochwy, co powoduje zamknięcie wejścia oraz uniemożliwia odbycie stosunku...

Hipolibidemia
Hipolibidemia jest obniżeniem popędu płciowego. Hipolibidemia polega na braku fantazji erotycznych, jak również na braku potrzeby podejmowania aktywności seksualnej. Jest to najczęstsza dolegliwość seksualna. Do kryteriów diagnostycznych tej choroby zaliczamy: brak zainteresowania aktywnością seksualną, a w tym zarówno partnerką czy partnerem, jak również masturbacją, niższy poziom aktywności seksualnej w porównaniu z przeszłością lub oczekiwaniami oraz zainicjowanie kontaktu seksualnego jest mniej prawdopodobne. Przyczyny tej dysfunkcji seksualnej dzielimy na różne grupy pod względem wieku, płci oraz kontekstu sytuacyjnego. Zatem przyczyny dzielimy na: biologiczne, psychiczne, partnerskie oraz kulturowe. Do przyczyn biologicznych zaliczamy: zaburzenia hormonalne, choroby przewlekłe, przyjmowanie leków, uzależnienia, a czasem jest to przyczyna uwarunkowana genetycznie. Do przyczyn psychicznych należą: przewlekłe zmęczenie, stres, fobie seksualne, zaburzenia identyfikacji z płcią oraz ambiwalentna postawa wobec seksualności. Do przyczyn partnerskich należą: nieatrakcyjność partnera, negatywne nastawienie do partnera, konflikty, rozczarowanie, monotonia oraz rutyna. Natomiast do przyczyn kulturowych należą: uzależnienie od pornografii, przesyt seksem, stawianie zbyt wysokich wymagań,...

Leczenie zaburzeń seksualnych
Leczenie hipolibidemii polega między innymi na: farmakoterapii, czyli na podaniu leków o działaniu hormonalnym oraz pobudzającym seksualnie, psychoterapii albo indywidualnej albo małżeńskiej, na metodach treningowych oraz na wzbogacaniu sztuki miłosnej. Do negatywnych czynników rokowniczych w hipolibidemii należą: alkoholizm, narkomania, rygoryzm religijny, zaburzenia depresyjne, impotencja, zaburzenia obrazu ciała oraz ograniczenie się do farmakoterapii. Parafilia jest zaburzeniem preferencji seksualnych. Jest to rodzaj zaburzenia na tle seksualnym, gdzie podnieceni oraz satysfakcja seksualna są uzależnione od określonych warunków, czy rytuałów, które nie należą do normatywnej stymulacji. Definicja parafilii dzieli się na dwa kryteria. Kryterium A mówi, że parafilia trwa dłużej niż 6 miesięcy, a seksualne pobudki obejmują: obiekty nieosobowe, cierpienie lub upokorzenie własne lub partnera albo dzieci lub inne nie wyrażające zgody osoby. Kryterium B mówi, że parafilia powoduje kliniczną znaczącą przykrość. Klasyfikacja parafilii według Amerykańskiego Towarzystwa Psychicznego przedstawia się następująco: ekshibicjonizm, gdzie warunkiem osiągnięcia satysfakcji seksualnej jest pokazywanie swoich narządów płciowych zaskoczonym obcym...

Parafilie według Amerykańskiego Towarzystwa Psychicznego
Wśród parafilii według Amerykańskiego Towarzystwa Psychicznego wyróżnia się następujące odstępstwa od normatywnej seksuologii: pedofilia, gdzie warunkiem osiągnięcia satysfakcji seksualnej jest czynność seksualna z udziałem dziecka lub dzieci, które nie weszły w okres pokwitania, masochizm seksualny, gdzie warunkiem osiągnięcia satysfakcji seksualnej jest bycie upokarzanym, bitym lub wiązanym, sadyzm seksualny, gdzie warunkiem osiągnięcia satysfakcji seksualnej jest rzeczywiste fizyczne lub psychiczne cierpienie innej osoby, fetyszyzm transwestycyjny, gdzie warunkiem osiągnięcia satysfakcji seksualnej jest u osoby heteroseksualnej ubieranie się w odzież właściwą osobie płci przeciwnej oraz voyeuryzm, gdzie warunkiem osiągnięcia satysfakcji seksualnej jest obserwowanie nie wiedzącej o tym, nie podejrzewającej tego i nie zgadzającej się na to osoby, która jest naga lub jest w trakcie czynności seksualnej. Z kolei Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób wyróżnia następujące parafilie:fetyszyzm, transwestytyzm fetyszystyczny, ekshibicjonizm, voyeuryzm, pedofilia, sadomasochizm, złożona parafilia, inne parafilie oraz parafilia nieokreślona. Istnieje także grupa parafilii niespecyficznych. Do takich niespecyficznych parafilii należą: skatologia telefoniczna gdzie warunkiem...