Monitor Pacjenta

Angiografia

Angiografia jest badaniem diagnostycznym, które służy zobrazowaniu naczyń krwionośnych. Badanie to polega na podaniu do naczynia radiologicznego środka kontrastującego, a następnie obserwacji tego naczynia w czasie prześwietlenia oraz uwidocznieniu naczynia na zdjęciu rentgenowskim. Stopień zaczernienia naczynia ujęty na zdjęciu pozwala ocenić jego przebieg oraz światło. Badania SPECT to tomografia emisyjna pojedynczych fotonów. Badania te są oparte na najnowszych metodach obrazowania mózgu oraz do wykrywania dysfunkcji. Z kolei pozytonowa tomografia emisyjna jest techniką obrazowania, w której rejestruje się promieniowanie, które powstaje podczas anihilacji pozytonów. Źródłem tych pozytonów jest podana pacjentowi substancja promieniotwórcza, która ulega rozpadowi beta plus. Obrazowanie rezonansu magnetycznego jest metodą uzyskiwania obrazów, które odpowiadają przekrojowi przez określoną strukturę ciała żyjącego człowieka. Metoda ta służy diagnostyce, jak również ukazaniu prawidłowości albo też nieprawidłowości w zakresie tkanek oraz narządów. Spektroskopia rezonansu magnetycznego z kolei jest techniką związaną z obrazowaniem rezonansu magnetycznego, która pozwala na uzyskanie informacji o składzie biochemicznym w wybranych częściach organizmu w sposób nieinwazyjny. Tomografia komputerowa jest rodzajem tomografii rentgenowskiej i pozwala na uzyskanie obrazów tomograficznych badanego obiektu.

Podobne artykuły

Radioterapia megawoltowa
W radioterapii megawoltowej mamy do czynienia z promieniowaniem X o wysokiej energii. Promieniowanie to jest generowane w przyspieszaczu liniowym. I mamy tutaj do czynienia z linią o wartości od 4 do 25 MeV. Z kolei promieniownie za elektronowe jest tutaj używane w przypadku linii o wartości od 6 do 22 MeV. W radioterapii wyróżniamy także podział ze względu na rodzaj promieniowania generowanego w aparatach. Są to następujące promieniowania: promieniowanie pośrednio jonizujące oraz promieniowanie cząstkowe. Promieniowanie pośrednio jonizujące jest promieniowaniem elektromagnetycznym X oraz gamma. Z kolei promieniowanie cząstkowe dzielimy na bezpośrednio jonizujące, czyli elektron, proton, cząstka alfa oraz ciężkie jony na przykład tlenu czy węgla oraz na pośrednio jonizujące, czyli neutron. Onkologia kliniczna z kolei jest dziedziną medycyny, która zajmuje się systemowym leczeniem przyczynowym, jak również leczeniem wspomagającym chorych na nowotwory. Jest to jedna z podstawowych specjalności w Polsce. Lekarze specjaliści zajmują się planowaniem diagnostyki oraz każdym rodzajem leczenia pacjentów, gdzie...

Hormonoterapia
Hormonoterapia oparta jest na zmianie środowiska hormonalnego, co ma wpływ na zahamowanie wzrostu nowotworów hormonozależnych. Hormonoterapię stosuje się w przypadku wystąpieniu raka: piersi, trzonu macicy, gruczołu krokowego, jajnika, tarczycy, szyjki macicy oraz niektórych nowotworów kości. Typowe hormonalne leczenie przeciwnowotworowe wykorzystuje jeden z następujących mechanizmów: ablacyjny, addytywny, antagonistyczny lub konkurencyjny. Mechanizmy te prowadzą do zmniejszenia wytwarzania hormonów płciowych albo też ograniczają ich działania na komórki docelowe. Chemioterapia jest metodą leczenia nowotworów, gdzie wykorzystuje się syntetyczne związki chemiczne w celu leczenia chorób wywołanych zarówno przez drobnoustroje i pasożyty, jak i w przypadku chorób nowotworowych. W chemioterapii drobnoustrojów stosuje się następujące chemioterapeutyki: syntetyczne antybiotyki, chinolony, pochodne nitrofuranu, pochodne nitroimidazolu oraz sulfonamidy. Z kolei w chemioterapii chorób nowotworowych używa się cytostatyków. Onkologia ogólnie jest działem medycyny zajmującym się schorzeniami nowotworowymi, jak również ich rozpoznawaniem oraz leczeniem. Strabologia jest taką dziedziną medycyny, która zajmuje się diagnostyką, jak również leczeniem zeza. Okulistyka sama w sobie zajmuje...

Neurologia
Neurologia jest ściśle związana z psychiatrią. Neurologia zajmuje się schorzeniami, których podłożem jest proces uszkadzający układ nerwowy, a psychiatria zajmuje się schorzeniami, których podłożem jest biochemiczne zaburzenie funkcji mózgu. Do najczęstszych chorób układu nerwowego należą: zakażenia układu nerwowego, takie jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, czy zapalenie mózgu, choroby naczyniowe, takie jak na przykład krwotok śródmózgowy, zawał mózgu, czy przemijający napad niedokrwienny, czyli TIA, zaburzenia dotyczące płynu mózgowo-rdzeniowego, czyli na przykład wodogłowie, guzy, takie jak na przykład oponiaki, czy glejaki, urazy układu nerwowego jak na przykład ból neuropatyczny, czy też uszkodzenia popromienne, urazy okołoporodowe oraz zaburzenia rozwojowe, jak na przykład mózgowe porażenie dziecięce, choroby genetyczne takie jak na przykład choroba Wilsona, choroby mitochondrialne, czyli na przykład dziedziczna neuropatia nerwu wzrokowego Lebera, zaburzenia nerwowo-skórne, jak na przykład choroba Recklinghausena, neuropatie obwodowe, jak na przykład porażenie nerwu promieniowego, zespoły otępienne, takie jak na przykład choroba Alzheimera, ataksje dziedziczne, czyli na przykład choroba Friedreicha,...

Choroby układu nerwowego
Wśród chorób układu nerwowego możemy wymienić miedzy innymi następujące: choroby demielinizacyjne, czyli na przykład stwardnienie rozsiane, choroby autonomicznego układu nerwowego, czyli na przykład rodzinna dysautonomia oraz zaburzenia napadowe, takie jak na przykład padaczka, migrena, czy zaburzenia snu. W skład badania neurologicznego wchodzi kilka elementów. Są to kolejno: oględziny, czyli chodzi tu o typ budowy ciała, stan kości oraz mięśni, stan postawy, jak również stan ułożenia, badanie głowy, czyli ustawienie, ruchomość, kształt oraz wymiary czaszki, badanie nerwów czaszkowych, badanie kończyn górnych, czyli chodzi tutaj o ułożenie, siłę, ruchomość, zborność, odruchy oraz czucie, badanie tułowia, czyli odruchy brzuszne oraz ruchomość kręgosłupa, badanie kończyn dolnych, czyli ułożenie, siła, ruchomość, zborność, odruchy oraz czucie, badanie czucia powierzchownego, badanie chodu, badanie mowy, badanie objawów oponowych oraz badanie dna oka. Z kolei w skład elementów oceny wyższych czynników korowych w przypadku chorób układu nerwowego wchodzą: mowa, czyli artykulacja, płynność, rozumienie oraz powtarzanie, orientacja, a w tym...